ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ NEWSLETTER ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
logo H ηλεκτρονική ανάγνωση όπως δεν τη "διαβάσατε" ποτέ
Share |
Διαβάστε...:
  E-readers: Τα παιδιά του κόσμου μαθαίνουν ανάγνωση  Οι τρεις κανόνες επιτυχίας στις πωλήσεις e-books  Black Crown: Το gaming στον κόσμο των εκδόσεων  
περισσότερα...   rss
 
 
Με αφορμή την Επικαιρότητα
Θέσεις, Απόψεις, Συνεντεύξεις
Τα eBooks και οι συντελεστές τους
Οι συσκευές ανάγνωσης και το λογισμικό τους
Το Αλφαβητάρι της ηλεκτρονικής ανάγνωσης
Η Αλίκη στο Σχολείο των Προκλήσεων (υλικά)
Επιληψία, Αγάπη μου (υλικά)
 


Χρήσιμα links

EKEBI:Παρατ/ριο Ψηφ.Βιβλίου

Εθνική Βιβλιοθήκη (ψηφιακά)

Ψηφ. Βιβλιοθήκη Βουλής

Ανέμη-Ψηφ. Βιβλ. Παν.Κρήτης

Ψηφ. Συλλογές Ε.Λ.Ι.Α

Ψηφ. Βιβλιοθήκη Ίδρ.Ευγενίδου

Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

 
Βρίσκεστε εδώ: Ηλεκτρονική Ανάγνωση / Επιληψία, Αγάπη μου (υλικά) / Παρουσίαση του βιβλίου, στην στήλη ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ από τον Ανδρέα Κούνιο
Επιστροφή Εκτύπωση
 

Παρουσίαση του βιβλίου, στην στήλη ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ από τον Ανδρέα Κούνιο

   

18η Απριλίου, στήλη ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ της εφημερίδας ΑΛΗΘΕΙΑ

Βλέπω ένα όρθιο φάντασμα, μέσα στη βρόμα και τα κουρέλια, να σέρνει το πόδι του και να βρυχάται, ν› απλώνει τα σκεβρωμένα δάχτυλά του με κάτι νύχια τεράστια, γαμψά και κατάμαυρα, να με κοιτάζει κατάματα με ένα πρόσωπο λες και το είχανε σκαμμένο και τυλιγμένο στο χώμα από χρόνια...

Έκανε να ‘ρθει πιο κοντά, μα το ένα πόδι του πλάσματος δεν προχωρούσε γιατί το κρατούσε μια αλυσίδα σκουριασμένη κι ένας χαλκάς χωμένος στο κρέας από χρόνια. Γλίτωσα, σκέφτηκα. Μια γριά βγήκε από τα χαλάσματα και μου ένευσε: Κόρη, φύε που τζιαμαί, εν δαιμονισμένη!!! Τότε τα χρειάστηκα πραγματικά γιατί με μιας το πλάσμα έπεσε χαμαί κι άρχισε να ουρλιάζει και να χτυπιέται...κι ακόμα τρέχω... Ακόμα τρέχω...Τα χρόνια πέρασαν. Γεννήθηκε το παιδί μου. Στους έξι μήνες διαγνώσθηκε γενικευμένη επιληψία. Πάθαινε σπασμούς και χτυπιόταν σαν το πλάσμα που φοβήθηκα τότε πάνω στα βουνά. Αχ και να γυρνούσε πίσω το ρολόι, ν’ αγκάλιαζα το παιδάκι εκείνο, όπως τώρα την κορούλα μου.

Έχω φτάσει στην τελευταία σελίδα και επιστρέφω στην πρώτη. Δάκρυα αυλακώνουν τα μάγουλά μου. Νομίζω ότι η Μαρία-Φωτεινή βρίσκεται στο δωμάτιο, νιώθω την αύρα της, αλλά νιώθω και το παράπονό της, παρόλο που στα βάθη των ματιών της χοροπηδάνε δύο ολοφώτεινες άγκυρες. Βγαίνω για λίγο έξω, στην αυλή - να πάρω, σκέφτομαι, μια ανάσα. Κουταμάρες. Για να πάρω μια ανάσα πρέπει να βιδωθώ στο δωμάτιο, να κάνω παρέα στη Μαρία-Φωτεινή, να σφίξω στην αγκαλιά μου τους γονείς της, να τους απολογηθώ, εκ μέρους της χοντρόπετσης συνείδησής μου, για το γεγονός ότι, μοιρολάτρης εκ γενετής, θεωρώ ότι τα ασήμαντά προβλήματά μου προκαλούν παγκόσμιο ενδιαφέρον ενώ, στην πραγματικότητα, είναι κουκίδες σε ένα άθλιο σύμπαν εγωπάθειας. Μετά, πάντως, σκύβω και προσκυνώ τον Κωνσταντίνο και την Αντιγόνη Καλλιμάχου.

Για το κουράγιο τους. Για το ήθος τους. Για την τρυφερότητά τους. Για τη διαύγειά τους. Για την περηφάνια τους. Για όλα εκείνα που, στις τακτοποιημένες και βολεμένες, αστικές κοινωνίες, θεωρούνται οχλήσεις. Και, σας ορκίζομαι σε ό,τι ιερό έχω, οι εξομολογήσεις του πατέρα και της μητέρας πέφτουν, σαν γροθιές, στο στομάχι μου. Αλλά τις δέχομαι με χαρά, με ικανοποίηση, έως και με ενοχή. Εξάλλου, από το πρώτο κιόλας κεφάλαιο, λάθος μου, από τις σημειώσεις κιόλας του Νίκου Δήμου και της Φωτεινής Τσαλίκογλου, παίρνω μέρος στην Οδύσσεια των άτυχων γονιών. Τους ακολουθώ, βήμα-βήμα, διακριτικά πάντοτε, στην Κύπρο, στην Αγγλία, στην Αμερική, στις ρωγμές της ψυχής τους, στα λαγούμια της καρδιάς τους, στις σχισμές των αρτηριών τους που εκτοξεύουν αλήθεια και τιμιότητα. Τίποτα δεν με αφήνει ανεπηρέαστο.

Ακόμα και οι αναφορές στα παιδικά τους χρόνια - άσπρα σπίτια, παρθενικά σκιρτήματα, απόπειρες απόδρασης, φίλοι και φίλες που στάθηκαν βράχοι, φίλοι και φίλες που λάκισαν -, έχουν οδούς σύνδεσης με το δράμα που βιώνουν. Κάθε τους λέξη είναι προσεγμένη και, κυρίως, προσεκτική.

Προσπαθώ να αφουγκραστώ την αγωνία τους. Μπορώ, άραγε, ή είμαι απλώς ένας ακροατής που, αργά ή γρήγορα, θα βουλιάξει στην καθημερινότητά του - καθυστερημένες δόσεις, απλήρωτοι λογαριασμοί, προαγωγές που δεν έφτασαν στην ώρα τους, μικρότητες και μικροπρέπειες που σαρώνουν σαν μπόρες;

Ο Κωνσταντίνος και η Αντιγόνη παλεύουν για να γητέψουν το φόβο. Η ζωή της Μαρίας Φωτεινής κρέμεται από μία κλωστή. Και, πέρα από την επιστήμη, μόνο η αγάπη, μόνο το πατρικό και το μητρικό φίλτρο, μπορούν να κρατήσουν αναμμένη τη φωτιά της ελπίδας. Εδώ, λοιπόν, σε αυτό το έξοχο, αν και εξουθενωτικά συγκινητικό βιβλίο, διαπιστώνω, βουρκωμένος, το μεγαλείο δύο ξεχωριστών ανθρώπων. Που οφείλαμε να τους έχουμε ως φάρους στο άγριο και, συχνά, ανάλγητο πέλαγος της ζωής. Που αρχίζει με ένα αδιάφορο κούνημα των ώμων και τελειώνει με μια καταστροφική γνωμάτευση.

Βρείτε το «Επιληψία, αγάπη μου», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πάργα, και υποκλιθείτε, σας παρακαλώ πολύ, στην Ιώβεια υπομονή και στη μυθική δύναμη ενός εμβληματικού ζεύγους το οποίο παραδίδει συγκλονιστικά μαθήματα ανθρωπιάς.

 

Κατεβάστε το Δωρεάν demo



Αγοράστε το τώρα

footer splitter
                 
 
Marginalia
arrows Πού απευθύνεται
 
Ηλεκτρονική Ανάγνωση
arrows Με αφορμή την Επικαιρότητα
arrows Θέσεις, Απόψεις, Συνεντεύξεις
arrows Τα eBooks και οι συντελεστές τους
arrows Οι συσκευές ανάγνωσης και το λογισμικό τους
arrows Το Αλφαβητάρι της ηλεκτρονικής ανάγνωσης
arrows Η Αλίκη στο Σχολείο των Προκλήσεων (υλικά)
arrows Επιληψία, Αγάπη μου (υλικά)
 
Υπηρεσίες multiimedia
arrows Από το χαρτί (και όχι μόνο) στην οθόνη…
arrows Σχεδιασμός, παραγωγή πολυμεσικού περιεχομένου και σελιδοποίηση
arrows Συγκρότηση eBook
arrows Περιεχόμενο στο Διαδίκτυο: Πέρα από την ιστοσελίδα
footer bot